strawny

strawny
прил.
• удобоваримый
* * *
strawn|y
\strawnyiejszy 1. удобоваримый, легко перевариваемый;
2. \strawnyе ист. кормовые деньги
* * *
strawniejszy
1) удобовари́мый, легко́ перева́риваемый
2) strawne с, ист. кормовы́е де́ньги

Słownik polsko-rosyjski. 2013.

Поможем решить контрольную работу

Смотреть что такое "strawny" в других словарях:

  • strawny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, strawnyniejszy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} dający się strawić, łatwy do strawienia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Posiłek lekko strawny. Jeść strawne rzeczy. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • strawny — strawnyniejszy «taki, który może być strawiony, łatwy do strawienia» Strawny pokarm, posiłek. Potrawa ciężko, lekko strawna …   Słownik języka polskiego

  • strawny — Do przyjęcia; zadowalający Eng. Acceptable, passable, or tolerable …   Słownik Polskiego slangu

  • ciężki — ciężkiżcy, ciężkiższy 1. «mający duży ciężar, dużo ważący; dający się z trudem dźwigać» Ciężki kamień, bagaż, pakunek, plecak. Ciężka zbroja. Ciężki wóz z węglem. Jesteś cięższa niż ja. ∆ Ciężki bombowiec «bombowiec przystosowany do zabierania… …   Słownik języka polskiego

  • ciężko — ciężkożej 1. «(z) dużym ciężarem, ze znacznym obciążeniem» Wóz ciężko wyładowany. ∆ Komuś jest ciężko «ktoś z trudem dźwiga coś ciężkiego» 2. «ociężale, powolnie; bezsilnie, bezwładnie» Ciężko chodzić, stąpać, wlec się. Ciężko powłóczyć nogami.… …   Słownik języka polskiego

  • delikatny — delikatnyni, delikatnyniejszy 1. «odznaczający się kruchością budowy, małą odpornością, subtelnością kształtów, rysów; niemasywny» Delikatna porcelana, roślina. Delikatne rysy twarzy. Człowiek delikatnej budowy, delikatnego zdrowia. 2.… …   Słownik języka polskiego

  • lekki — lekcy, lżejszy 1. «mało ważący, nieciężki» Lekka paczka, torba, walizka. Lekki jak pajęczyna, jak piórko, jak puch. Lżejszy od powietrza. ∆ Przemysł lekki «przemysł wytwarzający artykuły masowego użytku» ∆ bud. Beton lekki «beton o strukturze… …   Słownik języka polskiego

  • lekko — lżej przysłów. od lekki a) w zn. 1: Po zdjęciu plecaka czuł się lekko. przen. Lekko, lżej komuś na sercu, na duszy. b) w zn. 2: Wskoczyć lekko na konia. Lekko się przykrywać. Lekko się ubierać. Wbiec lekko na schody …   Słownik języka polskiego

  • pierzga — ż III, CMs. pierzgarzdze, blm pszcz. «grudki pyłku kwiatowego zlepione miodem, ułożone przez pszczoły w komórkach plastra, stanowiące po przejściu fermentacji mlekowej niezbędny, łatwo strawny pokarm dla młodych pszczół i starszych larw» …   Słownik języka polskiego

  • strawność — ż V, DCMs. strawnośćści, blm rzecz. od strawny Strawność pokarmów. ∆ zootechn. Strawność paszy «stopień wchłonięcia przez organizm zwierzęcy składników pokarmowych pobranych w paszy» …   Słownik języka polskiego

  • straunus — 2 ×straunùs, ì (l. strawny) adj. (4) J, Vl lengvai virškinamas. straũniai adv. Vl: Anglių žąsims penėsimoms įdėk – bus strauniaũ, geriau išgromuls J …   Dictionary of the Lithuanian Language


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»